Informacje

  • 26 października 2026
  • 28 października 2026
  • wyświetleń: 1444

[FELIETON] Ile warta jest skrzynka "STOP Agresji Drogowej"? To jeden wielki pic na wodę!

Nie ma wątpliwości, że mamy w Polsce duży problem z piratami drogowymi, którzy za nic mają zdrowy rozsądek i przepisy. Policja w ogólnopolskich mediach zachęca, by zgłaszać wykroczenia drogowe poprzez dedykowaną skrzynkę STOP Agresji Drogowej, która ma swój adres dla każdego województwa. Z czystej ciekawości zadałem sobie trochę trudu i sprawdziłem w praktyce, jak to działa... albo raczej, jak to nie działa. To pic na wodę, który ma dobrze brzmieć z ust rzecznika prasowego w telewizji, a nie realny bat na piratów drogowych.

Gemini Generated Image 6ry17h6ry17h6ry1
fot. miniatura


Nadmienię, że nie jestem typem tzw. kamerkowicza, który, widząc każde wykroczenie, leci z nagraniem na komendę. Generalnie dość obojętnie podchodzę do debilizmu na drodze. Nie trąbię, nie macham rękami, nawet nie denerwuję się "w środku". Mając za sobą grubo ponad milion kilometrów, niejedno już widziałem i mało co mnie zaskakuje. Staram się nie zaprzątać sobie głowy rzeczami, na które nie mam wpływu.

Po wypadku na A1, w którym Sebastian M., jadąc ponad 300 km/h, zabił 3-osobową rodzinę, w mediach wielokrotnie pojawiali się rzecznicy prasowi, którzy zapowiadali wojnę z piratami drogowymi i zachęcali do wysyłania nagrań. Policja zarzekała się, że z całą stanowczością będzie walczyć z drogową patologią. Podobnie było po głośnym wypadku na Trasie Łazienkowskiej w Warszawie. Zacząłem się wówczas zastanawiać, jak to w ogóle funkcjonuje. Powiedziałem sobie, że jeśli trafię na wyjątkowego idiotę, to zrzucę nagranie i wyślę. Przynajmniej będę wiedział, jak to działa i czy to cokolwiek daje. Czy coś to dało? Straciłem tylko czas.

Poniżej kilka dowodów na nieudolność policji i wymiaru sprawiedliwości, opartych na moich własnych doświadczeniach.

14 sierpnia 2025 r., miejscowość Bednarka (pow. gorlicki, woj. małopolskie).



Kierowca Seata decyduje się na manewr wyprzedzania bez jakiejkolwiek widoczności. Wyprzedza ciąg pojazdów (około 7-8 samochodów, w tym przynajmniej 3 zestawy) i kończy manewr na szczycie wzniesienia. Gdyby ktokolwiek nadjechał z przeciwka, sytuacja zakończyłaby się tragedią. Kawałek dalej kolejne wyprzedzanie na zakazie. Żeby lepiej zrozumieć kontekst braku widoczności, nadmienię, że za moim samochodem toczyła się 7-metrowa przyczepa kempingowa, a za mną jeden za drugim jechały dwa tiry, potem jakaś osobówka i autobus.

Film trafił na skrzynkę STOP Agresji Drogowej KWP Kraków, a następnie sprawa została przekazana do miejscowego komisariatu (tj. w Gorlicach). Zostałem wezwany na przesłuchanie do Gorlic, czyli 230 km od Bielska-Białej. Odmówiłem przyjazdu i zawnioskowałem o przesłuchanie w miejscu zamieszkania. Dokumenty zostały przesłane do Bielska-Białej i tam zeznałem, co widziałem. Tego typu przesłuchania mają na celu potwierdzenie autentyczności nagrania i czasu zdarzenia - 5 minut formalności. Następnie, po kilku miesiącach, zostałem wezwany do Sądu Rejonowego w Gorlicach (stawiennictwo obowiązkowe w charakterze świadka). Poprosiłem sąd o możliwość uczestnictwa w rozprawie online, ale mój wniosek został odrzucony.

Informację o tym, że mam stawić się osobiście i nie ma możliwości przesłuchania online, otrzymałem dwa dni przed terminem rozprawy. Byłem wówczas w Kołobrzegu, więc zaliczyłem piękną wycieczkę krajoznawczo-turystyczną. Rozprawa na 12:30, więc wyjechałem o 4 nad ranem z termosem pełnym kawy. Dotarłem do Gorlic około godziny 12:00. Rozprawa zaczęła się punktualnie. Sędzia odczytała mi moje zeznania złożone w bielskim komisariacie, zapytała, czy mam coś do dodania i czy podtrzymuję to, co wówczas zeznałem. Przytaknąłem i mogłem wyjść (wszystko trwało może 4 minuty). Potem już tylko kolejne 890 km do Kołobrzegu. Złożyłem wniosek o zwrot kosztów podróży, który nie został uwzględniony w pełnym wymiarze. Otrzymałem niespełna 600 zł, a realny koszt dojazdu (nie licząc amortyzacji auta) to ok. 800 zł - i to tylko dlatego, że jeżdżę oszczędnym samochodem. Nie wiem, jak zakończyła się ta sprawa i czy kierowca realnie poniósł jakieś konsekwencje. Moje pismo z prośbą o informację publiczną ws. wyroku pozostało bez odpowiedzi. Olałem sprawę.


17.08.2025 r., DW969, miejscowość Kadcza (pow. nowosądecki, woj. małopolskie).



Pan taksówkarz decyduje się na manewr wyprzedzania, który skutkuje zepchnięciem rowerzysty z jezdni. Ten biedny człowiek, który jechał z przeciwka, żeby przeżyć, musiał zjechać na trawę, gdzie stracił równowagę i się przewrócił. Kierowcy jadący za mną się zatrzymali, więc już nie kombinowałem i nie blokowałem ruchu, zwłaszcza że jechałem z przyczepą, więc nie było tak hop-siup się zatrzymać na poboczu. Sprawa od razu została zgłoszona na 112, a ja za tym Mercedesem jechałem przez kolejne 16-18 kilometrów. Dwukrotnie ponawiałem zgłoszenie na 112, prosząc o zatrzymanie pojazdu, ale na trasie nie pojawił się żaden patrol policji. Nagranie finalnie trafiło na skrzynkę STOP Agresji Drogowej KWP Kraków. Nie otrzymałem żadnej odpowiedzi. Po kilku miesiącach poprosiłem o kontakt w tej sprawie - również cisza. Nie dałem za wygraną i w sierpniu tego roku zacząłem drążyć temat. Zostałem poinformowany, że sprawa została przekazana do Nowego Sącza, a ja zostałem dołączony do dalszej korespondencji. Po dziś dzień nie doczekałem się odpowiedzi na proste pytanie: "MACIE TO?".

2026 10 26 17 57 56 Wykroczenie DW969 miejscowość Kadcza   17.08.2025 Mercedes nr KN3189C   bielskie
fot. korespondencja z KWP Kraków


16.08.2026 r., Siamoszyce, pow. zawierciański, woj. śląskie



Wąska droga przez wioskę i kierowca, któremu ciężko było zaczekać. Wymusił pierwszeństwo i zmusił mnie do gwałtownego hamowania. Nie przejąłem się tym, nie trąbiłem, nie wykonywałem żadnych gestów - olałem gościa i miałem zamiar jechać dalej, ale... zatrąbił kierowca jadący za mną, który przez to hamowanie prawie wjechał mi w tył. Zabrakło naprawdę centymetrów, a miałbym rozwalony samochód.

Kierowca Toyoty zatrzymał się koło mnie i nawrzucał mi od najgorszych. Obrzucił mnie wyzwiskami i wszelkiej maści przekleństwami w obecności dziecka, które siedziało na fotelu pasażera (około dziesięcioletni chłopiec, notabene nawet nieprzypięty pasami). Niestety kamera nie rejestrowała wówczas dźwięku, więc w kwestii wyzwisk to słowo przeciwko słowu, ale wymuszenie pierwszeństwa widać jak na dłoni. Stwierdziłem, że to świetna okazja, by sprawdzić, jak działa ta cała skrzynka do zgłaszania niebezpiecznych zachowań. Nagranie trafiło na STOP Agresji Drogowej KWP Katowice, a następnie do właściwego komisariatu, czyli do Zawiercia. Zostałem wezwany na przesłuchanie na miejsce, ale znów odmówiłem przyjazdu, prosząc o przesłuchanie w miejscu zamieszkania. Zostałem przesłuchany w Bielsku-Białej i po kilku miesiącach otrzymałem odpowiedź, że kierowca Toyoty został ukarany. Formą kary było... pouczenie.


21.08.2026 r., Bielsko-Biała, ul. Piłsudskiego



Po trzech zderzeniach ze ścianą dałem sobie spokój z przesyłaniem nagrań. To (chwilowo) zmieniło się w sierpniu tego roku. Na początku miesiąca jechałem S1 do Żywca w typowe popołudnie. Spory ruch, auto obok auta na obu pasach. W pewnym momencie na wysokości Rybarzowic, wewnętrznym, asfaltowym pasem rozdziału wyprzedziło mnie Audi. Ja jechałem ok. 120 km/h, on pewnie blisko 200 km/h, obsypując mnie piachem i kurzem. Jechałem wtedy autem bez kamery, więc nagrania nie ma, ale zapamiętałem samochód. Czarne Audi z bardzo prostym do zapamiętania numerem rejestracyjnym. Kilkanaście dni później ten sam samochód rzucił mi się w oczy na ul. Piłsudskiego. Styl jazdy kierowcy niemal identyczny, co kilka dni wcześniej na S1. Minuta nagrania i gotowy materiał na komplet punktów karnych oraz srogi mandat. Pomyślałem, że to jest ten moment, by dać szansę policji się wykazać. Nie trzeba będzie jeździć daleko po sądach i wszystko jest pod ręką. Nagranie trafiło na STOP Agresji Drogowej KWP Katowice, a następnie do KMP w Bielsku-Białej. Musiałem stawić się na przesłuchanie i zeznać, że nagranie jest autentyczne, a czas wykroczenia zgadza się z czasem na kamerze.

Jak skończyła się ta sprawa? KMP w Bielsku-Białej zakończyła postępowanie pouczeniem.


Na deser historia z przełęczy Przegibek.

W zeszłym roku na ul. Górskiej w Bielsku-Białej, w masywie leśnym tuż przed szczytem przełęczy Przegibek potrącił mnie samochód. Jechałem na rowerze i oberwałem lusterkiem w lewe ramię. Udało mi się utrzymać równowagę i bezpiecznie zatrzymać na poboczu. Sprawca uciekł w stronę Międzybrodzia Bialskiego. Zapamiętałem markę, model, kolor i dokładny numer rejestracyjny. Poszło zgłoszenie na 112, gdzie wytłumaczyłem co i gdzie się wydarzyło. Po pół godziny oddzwonił dyżurny... Komisariatu Policji w Szczyrku z informacją, że patrol nie ujawnił na przełęczy Salmopol (tak, na przełęczy Salmopol - to nie mój błąd) wskazanego pojazdu, a ja zostałem zaproszony na komendę celem złożenia zawiadomienia. Takowe złożyłem. Policjanci po numerach rejestracyjnych namierzyli pojazd w miejscu zamieszkania kierowcy i wykonali oględziny (m.in. złożone prawe lusterko, mimo tego, że nie składały się one automatycznie). Kierowca zeznał policjantom, że nie przypomina sobie, by kogoś potrącił, ale faktycznie jechał przez przełęcz Przegibek we wskazanym terminie. Policjanci zaproponowali mandat, ale kierowca odmówił i sprawa znalazła swój finał w sądzie.

Ja zeznałem swoje, gość zeznał swoje. Facet nie potrafił wytłumaczyć, dlaczego jego samochód miał złożone prawe lusterko. Sąd uznał kierowcę tego auta winnym potrącenia i wymierzył karę: 200 zł (słownie: dwieście złotych) oraz zwrot kosztów sądowych. Sędzia argumentowała niską kwotę kary znikomą szkodliwością czynu, bo - tu cytat - „poszkodowanemu nic się nie stało”.

No tak, mógł mnie zabić albo zrobić ze mnie kalekę, to dostałby trochę więcej.

Komentarze

Zgodnie z Rozporządzeniem Ogólnym o Ochronie Danych Osobowych (RODO) na portalu bielskiedrogi.pl zaktualizowana została Polityka Prywatności. Zachęcamy do zapoznania się z dokumentem.